Daar kozen we onder andere 2 stoffen uit voor mijn vriend.
Het plan was om 2 truien voor hem te maken. Beide een variant van de Omni Tempore van Sofilantjes. De eerste, een hoody met zak, heb ik niet veel later al gemaakt. De andere bleef steeds op zich wachten.
Inmiddels zitten we al een poosje thuis, in het begin was het ontzettend lastig om een ritme te vinden, het geven van onderwijs op afstand kost veel tijd daarnaast 2 jonge kinderen die de nodige aandacht vragen. Dus van naaien kwam er zeker in de eerste weken weinig terecht. Toch merkte ik dat ik de rust die ik krijg van het naaien miste en mijn vriend had nog een nieuwe trui nodig, dus ben ik aan de gang gegaan. In een avond is het gelukt om de trui te maken. Even wat tijd voor mezelf, heerlijk ontspannend. Alhoewel het werd nog even stressen...
Ik was bijna klaar en moest eigenlijk alleen nog even de col aanzetten. Deze moest ik volgens de instructies even strijken en daar ging het mis 😱, de stof kon niet tegen de warmte van de strijkbout en begon te smelten... Ik baalde als een stekker, ik had nog wel wat stof over, maar had onvoldoende stofbreedte om nog een nieuwe col te maken. Allelei opties bedacht, maar geen enkele optie leek me geschikt.
Uiteindelijk heb ik de col toch maar gebruikt met de plek, de plek zat gelukkig in de hoek en viel daardoor precies uit het zicht. Daardoor valt het gelukkig met dragen totaal niet op!
Mijn vriend heeft weer een heerlijke trui, die goed past, ik had de lengte wat aangepast, zodat deze niet te kort is. En ik weet zeker dat hij er blij mee is, want zodra het de afgelopen dagen even wat kouder werd in de avond, pakte hij deze trui om te dragen.
En al zeg ik het zelf de trui staat ook gewoon ontzettend goed bij hem!


Reacties
Een reactie posten